Ampass

Overzicht

Ampass ligt op 651 meter hoogte op een zonnig middelgebergteterras circa acht kilometer ten zuidoosten van Innsbruck, boven het Inndal tussen Amras en het historische Hall in Tirol. De gemeente in het district Innsbruck-Land telt ongeveer 1.900 inwoners op een oppervlakte van bijna acht vierkante kilometer. Vanaf het plateau geniet men van een weids uitzicht over het Inndal, de kalkrotsen van de Nordkette en de markante Patscherkofel. Ondanks de nabijheid van de stad heeft Ampass zijn gemoedelijke dorpskarakter behouden met traditionele boerderijen en uitgestrekte boomgaarden.

Geschiedenis

Ampass is een van de oudste nederzettingen in Noord-Tirol, met archeologische vondsten die teruggaan tot de bronstijd. Op het Demlfeld lag een heiligdom uit de ijzertijd, en in de Romeinse tijd doorkruiste een zoutroute richting de Brennerpas het gebied. De plaats werd in 1145 voor het eerst vermeld als Ambans, wat Keltisch is voor 'tussen twee beken'. In de twaalfde eeuw werd de parochiezetel hierheen verplaatst en in 1256 ingelijfd bij de abdij van Wilten. Het dorp overleefde plunderingen in 1546, een grote brand in 1567 en aardbevingen in 1670 en 1689.

Bereikbaarheid

De verbinding met het openbaar vervoer is vlot: vanaf Innsbruck Hauptbahnhof en het station Hall in Tirol rijdt streekbus VVT 4134 met hoge frequentie in vijftien tot twintig minuten naar het dorpscentrum. Met de auto bereikt men Ampass via de Inntalautobahn A12 via afrit Innsbruck-Ost of Hall-West, waarna de L283 in enkele minuten naar het dorp leidt. Een tolvrij alternatief voert vanuit Innsbruck via Amras. Fietsers klimmen over het regionale fietsnetwerk omhoog vanaf het Inndalfietspad.

Tips

Het kenmerk van het dorp is de parochiekerk van Sint-Johannes de Doper op de heuvel Sonnenbichl, met een vrijstaande toren, gotische muren, rococo-stucwerk uit 1744 en de historische klok 'Ampigerin' uit 1717. De kerk is zeer geliefd voor huwelijksinzegeningen. Bezichtig ook de laatgotische pestzuil Viertelsäule uit de vijftiende eeuw, die tevens in het gemeentewapen prijkt, en de Sint-Vituskapel uit 1429. Wandelaars volgen de Tiroolse Jacobsweg die door het dorp loopt, of maken tochten richting de Glungezer en Sistrans.