St. Leonhard im Pitztal

Überblick

St. Leonhard im Pitztal ligt in het achterste deel van het Pitztal in het Tiroolse district Imst op 1.366 meter boven zeeniveau en strekt zich uit over een indrukwekkende dallengte van circa 25 kilometer tot aan de hoogalpiene dalkom. Met een oppervlakte van ruim 223 vierkante kilometer is St. Leonhard qua oppervlakte de grootste gemeente van het district Imst en de op twee na grootste van Noord-Tirol. Het grondgebied telt meer dan dertig schilderachtige gehuchten – waaronder Scheibe, Mandarfen, Mittelberg, Neurur, Plangeross en Zaunhof – fraai ingebed tussen de Kaunergrat in het westen en de Geigenkamm in het oosten. De vallei wordt bekroond door de Wildspitze (3.768 m), de hoogste berg van Noord-Tirol. St. Leonhard trekt bergwandelaars en wintersporters dankzij ongerepte natuur, het gletsjerskigebied Pitztaler Gletscher en zijn faam als thuisbasis van de grootste steenbokpopulatie in de Oostelijke Alpen.

Geschichte

De permanente bewoning van het binnenste Pitztal begon betrekkelijk laat in de hoge middeleeuwen. Eerste ontginningen en alpenboerderijen (Schwaighöfe) van de Tiroolse landsheren en de heren van Starkenberg dateren uit de 13e eeuw; de historische Schrofenhof wordt reeds in 1265 vermeld, toen het dal bekendstond als 'im Puzzental'. Rond 1300 duikt voor het eerst de naam van patroonheilige Sint-Leonardus op. Tot 21 februari 1935 heette de officiële gemeente 'Pitzthal', waarna zij werd hernoemd naar haar parochiekerk. De barokke parochiekerk van Sint-Leonardus in het gehucht Scheibe werd tussen 1761 en 1762 gebouwd op de plek van een laatgotische kapel en bezit verfijnde rococofresco's. In 1953 werd hier een baanbrekend natuurproject voltooid: op de hellingen van de Schrofenhof startte de succesvolle herintroductie van de Alpensteenbok, die in de Oostelijke Alpen was uitgeroeid. Met de ingebruikname van de tandradbaan Pitz-Express in 1983 en de moderne Wildspitzbahn in 2012 groeide het dorp uit tot een toonaangevend gletsjersportcentrum.

Anreise

Met de auto bereikt u St. Leonhard via de Inntal-snelweg A12 via de afrit Imst/Pitztal. Vanaf daar volgt u de Pitztal Landesstraße (L16) stroomopwaarts via Wenns en Jerzens om na circa 25 kilometer het dorpscentrum van St. Leonhard en na 37 kilometer het dalstation bij Mittelberg en Mandarfen te bereiken. Treinreizigers nemen de Arlbergspoorlijn (ÖBB Railjet en WESTbahn) naar station Imst-Pitztal. Vanaf het stationsplein sluit de VVT-streekbuslijn 4204 naadloos aan op het dal. Vakantiegangers reizen gratis met de dalbussen op vertoon van de Pitztaler gastenkaart.

Tipps

Een hoogtepunt is een rit met de moderne Wildspitzbahn naar de Hinterer Brunnenkogel (3.440 m) in het skigebied van de Pitztaler Gletscher: het futuristische Café 3.440 is het hoogste café en de hoogste trouwlocatie van Oostenrijk, met een zwevend panoramaterras en uitzicht op meer dan vijftig drieduizenders. 's Zomers brengt de Rifflseebahn u naar de Rifflsee (2.232 m), het grootste bergmeer van de Ötztaler Alpen, waar Europa's hoogst gelegen vlotexcursie plaatsvindt. Liefhebbers van cultuur en natuur bezoeken het Tiroler Steinbockzentrum bij de historische Schrofenhof met interactieve tentoonstellingen, barrièrevrije wandelpaden en een uitgestrekt wildpark met steenbokken en marmotten.